Shackleton’s Way

Some people say it is wrong to regard life as a game; I don’t think so. Life to me means the greatest of all games. The danger lies in treating it as a trivial game, a game to be taken lightly, and a game in which the rules don’t matter much. The rules matter a great deal. The game has to be played fairly, or it is no game at all. And even to win the game is not the chief end. The chief end is to win it honorably and splendidly. To this chief end several things are necessary. Loyalty is one. Discipline is another. Unselfishness is another. Courage is another. Optimism is another. And Chivalry is another. – Sir Ernest H. Shackleton.

Als ik een boek lees in minder dan 2 weken, dan is dat over het algemeen een zeer goed boek. Dat gold ook voor het boek “Shackleton’s Way – Leadership Lessons From The Great Antarctic Explorer” van Margot Morrell en Stephanie Capparell. Deze auteurs beschrijven het bijzondere verhaal van de wereldberoemde Britse ontdekkingsreiziger Ernest Shackleton (1874-1922). Zijn grootste obsessie? Antarctica. Wereldberoemd? Ja, maar niet omdat hij de eerste persoon was die de Zuidpool bereikte (hij moest in 1909 op 156 km van zijn doel terugkeren om in leven te blijven). Roald Amundsen werd de eerste persoon op de Zuidpool, in 1912. Ook niet omdat het hem lukte om als eerste persoon Antarctica dwars over te steken.

Desondanks is Shackleton tot op heden een bron van inspiratie voor velen. Waarom? Door zijn unieke leiderschapskwaliteiten wist hij na een erbarmelijke tocht naar Antarctica van 2 jaar zijn manschappen weer veilig thuis te brengen. Doordat zijn schip ‘The Endurance‘ vast kwam te zitten in het ijs en 10 maanden later door het bewegende pakijs doormidden brak, moesten Shackleton en zijn manschappen 7 maanden doorbrengen op het ijs van de Zuidpool. Toen in april 1916 hun ijsschots doormidden brak, besloot Shackleton om met drie reddingssloepen het dichtstbijzijnde eiland te bereiken. 5 dagen later kwamen ze aan op het onbewoonde ‘Elephant Island’. Vervolgens ging Shackleton met 5 metgezellen op zoek naar een station van Noorse walvisvaarders. Na twee weken varen kwamen ze op de zuidkust van het eiland aan. Rond het eiland varen om de haven aan de noordkant te bereiken was onmogelijk. Daarop besloot Shackleton om zonder enig aangepaste klimuitrusting de klim over de rotskust en het gebergte te wagen. 36 uur later bereikten Shackleton, Crean en Worsley de haven. Onmiddellijk plande Shackleton een reddingsoperatie om niet veel later al zijn manschappen gezond en wel op te pikken en weer veilig naar huis te brengen.

Het meest bijzondere aan dit verhaal vind ik de manier waarop Shackleton gebruik wist te maken van zijn unieke leiderschapskwaliteiten. Hij was geweldig goed in staat om zijn manschappen twee jaar lang te ondersteunen en te inspireren in het gruwel klimaat van Antarctica. Leiderschapslessen waar coaches in de sport naar mijn mening veel van kunnen leren.

Hier is mijn top 10:

  1. Doe je best om een inspirerende (top)sportomgeving te creëren. Een positieve, vrolijke en opgewekte omgeving is belangrijk voor de productiviteit van je spelers.
  2. Wees bereidt om, in een snel veranderende wereld, naar nieuwe wegen te zoeken, nieuwe kansen aan te grijpen en nieuwe vaardigheden te leren.
  3. Verbreed je horizon. Door te leren om situaties vanuit verschillende perspectieven te bekijken, ben je in staat om flexibeler te zijn wanneer er problemen opgelost dienen te worden.
  4. Zorg ervoor dat iedereen duidelijk hun rol en taken kent. Weten waar ze staan en wat er van ze verwacht wordt, zorgt ervoor dat je spelers het gevoel hebben dat ze in goede handen zijn. Zorg er tevens voor dat iedereen uitdagende en belangrijke taken heeft. Op die manier geef je ook de wisselspelers het gevoel dat ze een belangrijke en gewaardeerde bijdrage leveren aan het team.
  5. Wees redelijk en onpartijdig in het belonen en straffen van je spelers. Onevenwichtigheden zorgen ervoor dat niemand zich comfortabel voelt, ook de begunstigden niet.
  6. Organiseer regelmatig bijeenkomsten om de teamgeest te verbeteren. Bijvoorbeeld door samen Sinterklaas te vieren, een informeel etentje te organiseren en aandacht te schenken aan spelers die jarig zijn. De spelers krijgen dan de mogelijkheid om zich niet alleen als sporter, maar ook als mens te profileren.
  7. Doorbreek traditionele hiërarchieën en kliekjes door je spelers te mengen bij het uitvoeren van zowel simpele (bijv. water dragen) als uitdagende (bijv. nieuwe tactiek verzinnen) taken.
  8. Streef naar coach-sporter-relaties die zowel een persoonlijk als een professioneel element bevatten. Leer ongeacht de grootte van het team, al je spelers kennen. Onthoud hun interesses, zodat je het ook met hen over zaken buiten de sport kan praten.
  9. Laat het verleden los. Verspil geen tijd en energie aan het balen van gemiste kansen of aan zaken waar je geen controle over hebt.
  10. Bedenk mogelijke wedstrijdscenario’s en plan hoe je deze aan wilt pakken. Bedenk wat de mogelijke gevolgen zijn van deze plannen van aanpak. Wees niet bang om van gedachten te veranderen wanneer je plan niet blijkt te werken. Je zult niet als besluiteloos worden ervaren als je goed uitlegt waarom je een andere koers wilt varen.

  1. Fascinerende top tien Thomas. Moet hem nog wel een paar keer meer lezen.

  2. Kan trouwen de chivalry niet plaatsen.

Reageer