Goosebumps

Het zit erop! Het waren drie fantastische weken! Ik merk dat ik, zittend op de boot naar Hoek van Holland, moeite heb om al die geweldige indrukken van de afgelopen weken op papier te zetten. De vermoeidheid speelt hierbij een belangrijke rol, aangezien ik gemiddeld zo’n 5 uur per nacht geslapen heb. Als ik overdag moest werken, dan was er ’s avonds vaak een huldiging die ik niet wilde missen. Als ik daarentegen ’s avonds moest werken, dan bezocht ik overdag graag een sportevenement. Geen moment rust dus… maar energie genoeg!

Die energie kreeg ik van de prestaties die werden neergezet: de geweldige rekstokoefening van Epke, de sprint van Marianne, de spannende zwemwedstrijden met Ranomi in de hoofdrol, het crowdsurfen van Dorian, de eindsprint op de triathlon (fotofinish), de slam dunks en alley-oops van Team USA (die ik ‘live’ mocht aanschouwen tijdens de kwartfinale in de O2-arena), de ontmoetingen met de vele bekende (ex-)topsporters en hun familie, de volleybalfinale tussen Rusland en Brazilië, het schitterende mountainbike-parcours met de spannende finale bij de heren, de spannende medalrace van Marit, de 3 gouden races van Usain, de altijd vrolijke Churandi Martina, de 19-17 van Federer tegen Del Potro (live gezien!), en zo kan ik nog wel even doorgaan! De Britten hebben deze Olympische bron van energie op een prachtige manier omschreven: “Goosebumps, gasps, pounding hearts, tears of joy, records smashed, strangers hugged, and a whole world brought together.” Hier sluit ik me graag bij aan. Het was fantastisch! Gelukkig hebben we de foto’s nog!

[nggallery id=7]

Wimbledon baby!

Waar normaal de kledingvoorschriften van Wimbledon voorschrijven dat de spelers in overwegend witte kleding dienen te spelen, is dat nu tijdens de Spelen niet van toepassing. Ik zag Roger Federer gisteren dan ook in een felrood (Zwitsers) shirt aantreden tegen de Argentijn Juan Martin Del Potro. Met name de afwisseling van keihard geklap en gejuich tussen de punten en de stilte tijdens de punten was indrukwekkend. De wedstrijd bleek een ware thriller te worden, die in de 3e set bij een stand van 19-17 werd beslist! Ondanks de spanning, waren beide spelers zeer goed in staat om geconcentreerd en gefocust te blijven. Ik heb nauwelijks emotie af kunnen lezen van de gezichten van beide spelers. Het hoogtepunt van de wedstrijd was een geweldige snoekduik van Del Potro, waarmee hij door middel van een volley een prachtig punt binnen sleepte!

De volgende dag stond de 25m-vrij op het programma voor Ranomi en Marleen: goud en brons! De huldiging was fantastisch, 6000 man zorgden voor een geweldige sfeer. Ik denk dat op de voetballers na, de Nederlandse sporters zelden zo in het zonnetje hebben gestaan! Dat bleek ook wel toen de zwemmers na afloop van het feest gewoon in de NS shuttlebus stapten met de rest van de (dronken) Nederlanders! Surrealistisch om zo in die bus te stappen, vond zwemcoach Martin Truijens, waarna hij snel doorliep naar de studio voor een interview met Radio 1.

Alles komt hier samen. Entertainment, media, sponsoring en culinaire hoogstandjes. Maar het allerbelangrijkste blijft gelukkig de sport! Dus ook gouden medaillewinnaar Dorian van Rijsselsberghe kan op een geweldige huldiging rekenen. Wij zijn er klaar voor!

[nggallery id=6]

Mentale spelletjes

De laatste meters van Marianne Vos.. Zou ze het gaan halen? Ja! De tribune in de Sportsbar in het HHH ontplofte! De eerste gouden plak! Gisteren werd ze, vlak na bronzen Edith (Bos), gehuldigd op een indrukwekkende wijze. Hier doen we het allemaal voor!

Zelf heb ik de afgelopen dagen flink wat sporten bezocht. Met mijn sportpsychologische bril op, heb ik goed opgelet waar ik eventueel toekomstige sporters mee zou kunnen helpen. De mentale eisen verschillen namelijk per tak van sport. Waar je bijvoorbeeld in het zwemmen vol energie van het startblok moet kunnen springen, is een dergelijke lading voor de start van de wegwedstrijd in het wielrennen weer niet zo handig.

Zo was ik afgelopen dinsdag bij het badminton en viel me op dat er op belangrijke momenten in de wedstrijd nogal eens van shuttle wordt gewisseld. De spelers mogen zelf beslissen wanneer ze hun shuttle wisselen, al kan de scheidsrechter deze keuze wel overrulen. Dat gebeurde dan ook toen een Chinees duo op een gegeven moment hun shuttle bij bijna elk punt wel wilden wisselen. Een stukje psychologische oorlogsvoering dus!

Een dag later, woensdag, heb ik in de ochtend de judowedstrijden bezocht. Onderweg kwam ik de ouders en het zusje van Edith Bos tegen. Vooral moeder Bos vertelde dat ze erg zenuwachtig was! Des te leuker dat ik haar ’s avonds in het HHH kon feliciteren met de bronzen medaille van haar dochter. Dat ouders moeite kunnen hebben met het kijken van wedstrijden van hun kind is wel vaker gebleken. De moeder van Anky van Grunsven stelde zelfs in een interview dat ze nog nooit een wedstrijd van haar dochter heeft gezien! Gelukkig kunnen ook ouders terecht bij een sportpsycholoog, want ook zij kunnen de behoefte hebben om te leren om te gaan met spanning.

Wat me daarnaast opviel bij het judo waren de judoka’s die aan het wachten waren op hun beurt. Die werden namelijk door hun coach op dat moment klaargestoomd door middel van een aantal rake klappen op rug, armen en benen. Die vorm van oppeppen had Edith Bos blijkbaar niet nodig. Haar coach stond rustig achter haar te wachten tot de huidige partij was afgelopen.

Vandaag heb ik het beachvolleybal bezocht, waaronder de wedstrijden van Schuil/Nummerdor en Keizer/van Iersel. De beachvolleybalcultuur vind ik erg bijzonder. Tussen de punten door wordt er populaire muziek gedraaid en in de rustpauzes komen de cheerleaders het publiek vermaken! Het is een echte beachsport, die doet denken aan de relaxte surfcultuur. Aan de andere kant wordt er wel degelijk keihard gewerkt voor elk punt. Dat maakt het een leuke mix van topsport en entertainment! Gelukkig wonnen Keizer en van Iersel hun partij, waardoor we ze later weer kunnen gaan bewonderen!

Naast het bezoeken van deze topsportevenementen, wordt er ook topsport bedreven in het HHH. Lange shifts wissel ik af met crewborrels (waar Jan Smit zomaar ineens met gitaar op kwam draven, om een aantal liedjes voor ons te spelen), pittige uurtjes (1000 man in een uur door de x-ray is toch niet niks) en weinig slaap (4/5 uur per nacht). De vele leuke momenten en ervaringen houden echter mijn energielevel intact! Als opeens mensen als Louis van Gaal, Leontien van Moorsel, Pieter van den Hoogenband, Mart Smeets, Camiel Eurlings, enkele IOC-leden en Erica Terpstra voor je neus staan, dan is dat toch niet niks!

Vanavond gaan we de roeisters van de Holland Acht en judoka Henk Grol huldigen! En morgen.. dan ga ik het heilige gras bezoeken van niets minder dan.. Wimbledon! Wie weet kom ik ‘the latest Bondgirl’ nog wel tegen: Queen Elizabeth! In 2028 zou die rol weleens vertolkt kunnen worden door onze eigen Maxima, die ik vandaag nog op de tribune zag zitten bij het beachvolleybal!

[nggallery id=5]