Flow

BAM! Het startschot heeft geklonken. De opening zit erop! Nu is het tijd voor non-stop sport! Jarenlang hebben de sporters zich voorbereidt op dit evenement. Alles heeft moeten wijken om hun droom werkelijkheid te laten worden. Vele uren hebben ze geïnvesteerd om tijdens de Spelen op het juiste moment te kunnen pieken en dat moment is NU!

We weten inmiddels dat de beste prestaties worden geleverd in flow. Dat is een staat van bewustzijn waarin men geen besef heeft van tijd, waarin perceptie en actie één zijn geworden. Vergelijk het met een autoritje. Opeens besef je dat je even niet op hebt zitten letten, maar toch heb je alweer een aardig eindje afgelegd. Je onderbewustzijn heeft het even overgenomen. Je hoefte niet na te denken over de handelingen die je verrichte. Op het moment dat je hier bewust van werd, ging je weer opletten. En wellicht vroeg je je af: Hoe kan dat nou? Hoe kan ik van A naar B zijn gereden, zonder er bewust bij geweest te zijn? En, voor sporters erg belangrijk, hoe kom ik weer terug in flow?

Alle sporters zullen proberen in flow te komen tijdens de Spelen. Maar het lastige is dat je niet zelf kunt bepalen wanneer je in flow komt. Je kunt hoogstens een aantal randvoorwaarden scheppen, die je tot de ‘deur van flow’ brengen. Eenmaal op die plek aanbeland moet je hopen dat die deur open gaat.

Gisteren was ik bij de start van de wegwedstrijd, waarin Vinokoerov als eerste over de meet kwam. Uran lette even niet op en de slimme Vino ging meteen op de pedalen staan. Mart Smeets was niet blij met het verloop van de wedstrijd. “Dit soort wedstrijden maken het wielrennen kapot” riep hij bij het passeren op de trap. Maar Vino zal daar geen boodschap aan hebben. Hij had van A naar B gereden, al dan niet in flow, en pakte datgene waar een sporter het allemaal voor doet: Goud!

Later op de dag was het de beurt aan de zwemdames op de 4x100m estafette. Ze lagen halverwege op een 5e plek, maar wisten door twee ijzersterke prestaties van Femke Heemskerk en Ranomi Kromowidjojo terug te komen tot een 2e plek. Zilver! Helaas heb ik de interviews na afloop van de wedstrijd niet kunnen zien, maar 4x flow was het in ieder geval niet. Hopelijk kan ik het ze later in de week nog eens vragen, want ook zij zullen mij ongetwijfeld, net als Mart, op de trap passeren. Dat mag ik zeggen. 😉

[nggallery id=4]

 

Torch Relay & Opening HHH

We zijn officieel geopend! Begin juli werden de eerste zeecontainers verscheept en drie weken later heeft Alexandra Palace (Ally Pally) een complete metamorfose ondergaan! Heel Londen kan ’s avonds het Nederlandse onderkomen zien, dat boven op de heuvel door middel van schijnwerpers feloranje wordt gekleurd. Het doet me denken aan het introfilmpje van 20th century fox, dat voor iedere film wordt vertoond. Het voelt als een oranje invasie die zijn weerga niet kent. Alles staat in het teken van sport en entertainment. Ik hoef me dus ook geen moment te vervelen hier! Na de rondleiding van dinsdag, stond woensdag de Torch Relay op het programma. Rond de klok van zeven uur kwam de Olympische fakkel langs het huis! Het was een hele happening. Naast de symbolische waarde van het evenement, maakten de Londenaren het extra leuk door de fakkeldrager, een oude meneer waar ik even de naam niet van weet, met veel enthousiasme te begroeten. De oranje zee van crewleden maakte het extra speciaal! Jammer genoeg was de fakkel wel al snel weer voorbij, maar de zon schitterde heerlijk boven Food Court, dus konden we met de crew nog even heerlijk nagenieten en elkaar nog beter leren kennen.

Na de Torch Relay van woensdag stond gisteren de officiële opening op het programma. Ellen van Langen (wat een leuke vrouw mét gevoel voor humor!) was benaderd om de officiële sleuteloverdracht te verrichten en daarnaast waren er een hoop andere interessante genodigden. De Carvalho’s waren present, maar ook (oud-) Olympiërs als Erben Wennemars en Nicolien Sauerbreij. Nadat een aantal mensen een toespraak hadden gehouden, gingen de deuren open en mochten de gasten door een erehaag van enthousiaste crewleden naar binnen. Wat een onthaal! En nog leuker, de dienstdoende bewaker seinde ook nog even naar mij dat ik ook nog even over de oranje loper mocht om zo door mijn collega’s van een oorverdovend geluid te worden voorzien. Het Holland Heineken House is officieel geopend en het kan wat mij betreft nu al niet meer stuk!

[imagebrowser id=3]

Emotionele Achtbaan

Yes! Eindelijk is het dan zo ver: de Olympische Spelen staan voor de deur! En alsof dat nog niet genoeg is mag ik de komende 3 weken ook nog eens vertoeven in het Holland Heineken House. Gisteren zijn we met een groot deel (150 personen) van de HHH crew per boot naar Londen afgereisd. In Hoek van Holland werden we uitgezwaaid door de Nederlandse pers (is het nog op tv geweest?) en wist Erben Wennemars ons nog eens extra te enthousiasmeren door ons te vertellen dat deze Olympische ervaring de grootste emotionele achtbaan gaat worden die we in ons leven mee zullen maken. Wellicht moet ik me al zorgen gaan maken over het zwarte gat waar ik na de Spelen ongetwijfeld in terecht zal komen, maar daar is simpelweg geen tijd voor!

Vanaf het moment dat we in Londen de bus uit stapten is ons ritje in de achtbaan begonnen. Daar werden we namelijk verrast met een geweldig onthaal van de overige (150 personen) crewleden. Vervolgens werden we meteen naar de dichtsbijzijnde pub gesleurd, waar de eigenaar momenteel zijn hoogtijdagen viert. In de ‘twelve pins’ wordt namelijk elke avond de dag afgesloten. Het zou me dan ook niet verbazen als de beste man de rest van het jaar de tent sluit!

De sfeer is geweldig, iedereen is vreselijk enthousiast. Besmettelijk! Er raakt dan ook niemand uitgepraat over de geweldige locatie die in mum van tijd is omgetoverd tot het Holland Heineken House: Alexandra Palace. Elke avond zullen we hier 6.000 gasten ontvangen om hopelijk een hele hoop medaillewinnaars te huldigen. Vandaag heb ik een rondleiding gehad door het huis en zélfs ik werd er een beetje stil van. Naast de indrukwekkende Medal Ceremony Hall is er nog veel meer te beleven. Een crewrestaurant, de Olympic Bar (voor de VIPs), de Brasserie van Oranje, Food Plaza, diverse stands (van de partners van NOC*NSF) en dan vergeet ik ongetwijfeld nog een hele hoop. Maar het meest indrukwekkende plekje vond ik toch wel terras van waaruit je over heel Londen kan kijken. Zelfs het Olympisch dorp heb ik kunnen zien! Tsja dan begint het toch wel te kriebelen allemaal, nog maar een paar dagen en dan gaan de loopings en de 360’s beginnen! Kom maar op met die achtbaan, we gaan voor Goud!

[imagebrowser id=2]